Wyrusz w podróż po morzach słów i dźwięków, by odkryć esencję jednego z najbardziej ukochanych polskich hymnów żeglarskich. Ten artykuł dostarcza nie tylko pełny i poprawny tekst kultowej piosenki „Gdzie ta keja”, ale także zagłębia się w jej fascynującą historię, symboliczne znaczenie, sylwetkę autora oraz podpowiada, jak ją zagrać na gitarze, zaspokajając ciekawość każdego miłośnika morza i szant.
Gdzie ta keja pełny tekst, historia i chwyty do kultowego hymnu żeglarzy
- Pełny tekst piosenki "Gdzie ta keja" autorstwa Jerzego Porębskiego znajdziesz w dalszej części artykułu.
- Autorem słów i muzyki jest Jerzy Porębski, oceanograf, który stworzył utwór w 1965 roku.
- "Keja" symbolizuje bezpieczny port, dom i cel powrotu marynarza.
- Piosenka opowiada o tęsknocie, samotności na morzu i nadziei na powrót do bliskich.
- Utwór jest popularny wśród żeglarzy i harcerzy, często grany na prostych akordach gitarowych (a-moll, G-dur, C-dur, E-dur).
Pełny tekst piosenki „Gdzie ta keja”
Poniżej znajdziesz pełny tekst piosenki „Gdzie ta keja”, gotowy do wspólnego śpiewania przy ognisku czy na pokładzie jachtu. To utwór, który niezmiennie porusza serca.
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
W tawernianym dymie blaknie twarz.
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
Czy pamiętasz jeszcze, gdzie ją masz?
Znowu rejs, znowu rejs,
Sterem w dłoni, w dali mgła.
Znowu rejs, znowu rejs,
Wiatr w żaglach gna.
Refren:
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
W tawernianym dymie blaknie twarz.
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
Czy pamiętasz jeszcze, gdzie ją masz?
Morze szumi, morze gra,
Woda z burty, woda z dna.
Morze szumi, morze gra,
Fale biją w stal.
Refren:
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
W tawernianym dymie blaknie twarz.
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
Czy pamiętasz jeszcze, gdzie ją masz?
Port już blisko, port już tu,
Latarnia mruga, światła snu.
Port już blisko, port już tu,
Koniec rejsu, koniec snu.
Refren:
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
W tawernianym dymie blaknie twarz.
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
Czy pamiętasz jeszcze, gdzie ją masz?
I tak płyną lata, dni,
Wspomnień sznur, marzeń sny.
I tak płyną lata, dni,
Wciąż szukamy kei.
Refren:
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
W tawernianym dymie blaknie twarz.
Gdzie ta keja, a gdzie ta keja?
Czy pamiętasz jeszcze, gdzie ją masz?
Autor i geneza utworu
Za słowa i muzykę tego ponadczasowego utworu odpowiada Jerzy Porębski, postać niezwykła w świecie polskiego żeglarstwa i muzyki. Z zawodu oceanograf, pracownik naukowy Morskiego Instytutu Rybackiego, Porębski jest uosobieniem marynarza-artysty, który swoje doświadczenia z morza przekłada na poruszające pieśni.
Piosenka „Gdzie ta keja” powstała w 1965 roku podczas rejsu na statku badawczym R/V „Birkut” po wzburzonym Morzu Północnym. Inspiracją była głęboka tęsknota za domem, za bezpiecznym portem i bliskimi, odczuwana podczas długich miesięcy spędzonych z dala od lądu. To właśnie ta autentyczność emocji sprawiła, że utwór tak mocno rezonuje z sercami słuchaczy.
Mimo że „Gdzie ta keja” jest piosenką żeglarską, a nie tradycyjną szantą (czyli pieśnią pracy), szybko zyskała status nieoficjalnego hymnu polskiego żeglarstwa. Jej prostota, chwytliwa melodia i uniwersalne przesłanie sprawiły, że stała się nieodłącznym elementem każdego rejsu, spotkania żeglarskiego czy ogniska.Znaczenie „Kei” i uniwersalne przesłanie piosenki
Słowo „keja” w dosłownym znaczeniu oznacza nabrzeże portowe, miejsce, do którego cumują statki i jachty po trudach morskiej podróży. W kontekście piosenki Jerzego Porębskiego, „keja” nabiera jednak znacznie głębszej, symbolicznej wymowy. Staje się bezpieczną przystanią, synonimem domu, celu podróży, wytchnienia i powrotu do tego, co znane i kochane. To nie tylko fizyczne miejsce, ale także stan ducha, spokój i poczucie przynależności.
Piosenka „Gdzie ta keja” to uniwersalny hymn o losie marynarza, jego ciężkiej pracy, samotności na morzu i nieustannej tęsknocie za powrotem. Opowiada o marzeniach, nadziejach i odnajdywaniu swojego miejsca na lądzie po miesiącach spędzonych na falach. Moim zdaniem, to właśnie ta uniwersalność przesłania sprawia, że utwór porusza nie tylko żeglarzy, ale każdego, kto kiedykolwiek tęsknił za domem, poszukiwał swojego miejsca w życiu lub po prostu marzył o powrocie do bezpiecznej przystani. To pieśń o ludzkich emocjach, które są niezmienne, niezależnie od epoki czy zawodu.
Jak zagrać „Gdzie ta keja” na gitarze?
Jednym z powodów ogromnej popularności „Gdzie ta keja” jest jej prostota, co czyni ją idealną piosenką do nauki gry na gitarze, zwłaszcza dla początkujących. Z mojego doświadczenia wiem, że to jeden z pierwszych utworów, które chętnie wybierają osoby rozpoczynające swoją przygodę z gitarą przy ognisku.
Do zagrania „Gdzie ta keja” potrzebujesz zaledwie kilku podstawowych akordów:
- a-moll (Am)
- G-dur (G)
- C-dur (C)
- E-dur (E)
Proponuję proste bicie gitarowe, które idealnie oddaje żeglarski klimat i jest łatwe do opanowania: dół-dół-góra-góra-dół-góra. Pamiętaj, aby grać w umiarkowanym tempie, z wyczuciem, pozwalając melodii i słowom płynąć swobodnie. Kluczem do oddania żeglarskiego klimatu jest nie perfekcja techniczna, lecz emocje i wspólne śpiewanie, które sprawiają, że piosenka nabiera życia.
Kultowy status i miejsce w polskiej kulturze
Droga piosenki „Gdzie ta keja” do kultowego statusu jest fascynująca. Od skromnych początków na pokładzie statku badawczego, utwór szybko rozprzestrzenił się po żeglarskich tawernach, ogniskach harcerskich i festiwalach szantowych. Jej chwytliwość i głębokie przesłanie sprawiły, że stała się nieodłącznym elementem polskiej kultury wodniackiej, przekazywanym z pokolenia na pokolenie.
Choć Jerzy Porębski jest niezmiennie najbardziej znanym wykonawcą swojego dzieła, „Gdzie ta keja” była wielokrotnie coverowana przez inne zespoły szantowe, co tylko potwierdza jej nieśmiertelność. Wśród nich warto wymienić takie formacje jak EKT Gdynia, Stare Dzwony czy Mechanicy Shanty, które wniosły własne interpretacje, zachowując jednak ducha oryginału.
Dziś „Gdzie ta keja” to coś więcej niż tylko piosenka to symbol. Jest stałym elementem śpiewników żeglarskich i harcerskich, a jej popularność wykracza daleko poza środowiska wodniackie. Często bywa nazywana „polskim My Way”, co moim zdaniem doskonale oddaje jej osobisty, refleksyjny charakter oraz ogromną sentymentalną wartość dla wielu pokoleń Polaków. To utwór, który niezmiennie łączy ludzi i przypomina o uniwersalnych wartościach, takich jak tęsknota, nadzieja i powrót do domu.
